Project "I am a Girl"
Claudette van de Rakt
Claudette van de Rakt created a series of portraits of twelve girls and photographed each girl three times at intervals of four years. There is Marre at four, eight, and twelve years of age, and Esmeralda at ten, fourteen, and eighteen years of age. In 2003, the first portraits in this series were shown at the International Photo Festival, “Breda Photo.” Nina’s photograph, at eleven years of age, appeared on the Festival’s poster.
The twelve girls photographed matured in a new century, experiencing the increasing importance of women in today’s society, and, at the same time, experiencing near impossible demands on their appearances and aspirations.
The girls decided how they would appear in these photos. They were influenced by friends, other cultures, My Space, and MTV, although their appearance is a personal choice. They are wearing their favorite clothes. They chose the background color. They requested special considerations such as, “Can you make sure that you don’t see my braces?” Or, “Can I wear lipstick?” Claudette agreed to all these requests, realizing that these are important factors as each girl determines her individual identity.
Claudette’s motivation to follow these children emanates from her own personal transformation. She was pregnant with her daughter Mila when she first photographed the girls. Mila died a few hours after birth. In her own daughter’s absence, Claudette developed a strong attachment to these girls and, after several years, decided to photographically record their growth.
The series, now completed, provides insight as children are transformed from childhood to adolescence to young women. Claudette’s personal experience is universal. It is the natural curiosity related to a child’s development as she matures. In four years, is the appearance the same or completely changed? Sometimes the child is still evident in the young woman. Sometimes adolescence occurs at the age of nine. The girls mature and become self-conscious. Much is gained, but you also see the naivety that is lost.
Three photographs of the same person at different stages during the process of maturing invite you to look back and forth. These comparisons will surprise you. At each stage, you will see the children’s pride in determining how they should be photographed. As the viewer, you interpret for yourself the transformation process.
NL
Claudette van de Rakt maakte een serie portretten van 12 meisjes
En fotografeerde elk meisje drie keer steeds met tussenpozen van vier jaar.
Zo is er Marre op 3, 7 en 11-jarige leeftijd. Maar ook Esmeralda als ze 10, 14 en 18 jaar is.
In 2003 is de eerste serie getoond op Internationaal foto festival Breda Photo.
De 11-jarige Nina werd campagnebeeld van de manifestatie.
De 12 meiden groeien op in een nieuwe eeuw. De positie van vrouwen wordt steeds sterker (de samenleving ‘feminiseert’) en tegelijkertijd worden er bijna onhaalbare eisen gesteld aan het uiterlijk en ambities van meisjes.
Deze 3 maal 12 portretten gaan niet mee in de publicitaire paniek die hierdoor de afgelopen jaren veroorzaakt werd. Hoe de meisjes op de foto staan is mede hun eigen keuze. Natuurlijk gekruid met invloeden van buitenaf; van vriendinnen en van de straat tot Hyves en TMF. Ze dragen hun lievelingskleren, kozen de kleur van de achtergrond en mochten nog een ander verzoek doen, zoals “Kun je ervoor zorgen dat je mijn beugel niet gaat zien?” of “Mag ik lippenstift op?” Deze keuzes heeft Claudette hen bewust laten maken deze keuzes bepalen mede hun identiteit en zijn interessant in het tijdsverloop van steeds 4 jaar. Ze staan op de foto zoals zij zichzelf willen laten zien.
haar motivatie om deze kinderen te volgen komt voort uit een persoonlijke transformatie. De eerste keer heeft zij de kinderen gefotografeerd terwijl ze zwanger was van haar dochtertje Mila. Nadat Mila na haar geboorte overleed raakten de ‘ meiden’ verbonden met haar. Na een aantal jaren besloot ze ze te gaan volgen in de tijd, om ze te zien opgroeien. haar persoonlijke ervaring maakt ze publiek. Het is iets universeels: de nieuwsgierigheid naar hoe een kind groeit en verandert.
Heeft een meisje vier jaar later nog dezelfde uitstraling, of komt er een ander gezicht tevoorschijn? Soms zit het kind nog duidelijk in de jonge vrouw, soms kondigt een puber zich juist al op negenjarige leeftijd aan. De meisjes groeien en worden zelfbewust. Er wordt iets gewonnen, maar je ziet ook de onbevangenheid die verloren gaat.
De serie, die nu afgerond is, geeft inzicht in een periode waarin de kinderen zich transformeren van kind naar puber tot jonge vrouw. Steeds drie foto’s van dezelfde persoon nodigen uit tot heen en weer kijken, vergelijken en je verbazen.
De beelden laten niet alleen het verlangen en de trots van het kind zelf zien, zo wil ik eruitzien of gezien worden, maar ook de reflectie en het verlangen van de kijker die onverbiddelijk het transformatieproces van volwassen worden gaat zien.
.








